به البرز آمدی رویت ندیدم                    ز موبایلت صدایت را شنیدم

اگر قابل ندانی دیدم راه                    میازار بنده را با صوت همراه

به سفره گر ندارم نان و حلوا            ندارم  گر که  پول  در کیف سیبا

دلم دریا و چشمم خانه دوست        ز یاس من بپرس چون عاشق اوست

دلم آزرده از هجران رویت                 هزاران    افضلی   قربان    کویت 

حسین سرخو مرا دریاب ودریاب         ندارد چون دلم این قصه را تاب