شادی مضاعف
شادی مضاعف
از آنجا که مادر حضرت عیال روس تبار و اوکراینی نسب تشریف دارند
تنها
مزیتش برای خانواده ام
این است که عیال و فرزندانم نسبت به سرماخوردگی و ویروس و اینجور کوفت و زهر مارها مقاومت را از اقوام اسکیمو و سیبری نشین خود به ارث برده اند
در مورد فرزندانم که خدا را شکر
ولی خود عیال در همه اپیدمی ها و پاندمی های کرونا و آنفولانزا و غیره نیش زبانش علاوه بر بیماری مرا آزار می داد
که
من مقاومت دارم
تو
تند تند سرما می خوری
و
از این جور زخم زبونها
ما هم که عادت داریم
از میکروب و یروس و باکتری و عیال آزار ببینیم و دم نزنیم
اما
و
اما
اینبار
نمی دونم
ویروس‌ها موتاسیون یافته اند یا شکست روس‌ها در سوریه و اوکراین باعث شده نژاد روسی عیال هم واسه ش مفید واقع نشه و به محض بهبود نسبی من
بیماری به عیال سرایت کرده و ایشان را نیمه زمینگیر نموده است
حالا
نوبتی هم باشه نوبت ماست
هر چند اخلاق و سیاست اقتضا می کند که شادی ام را مدیریت کنم و چیزی بروز ندهم
اما
با هر سرفه ایشون
گل از گل
من شگفته می شود
و
علاوه
بر شکرانه سلامتی خود
از در امان بودن از گزش زخم زبان زهر آگینش لذت می برم
این بهجت و سرور مرا برآن داشت که سروده ذیل را تقدیم ویروس کرونا کنم
درود ویروس ارزشمند کرنا
که حاکم گشته ای بر کشور ما
اگر واکسن ممنوع الورود گشت
چه باک. ما را بس است عنبر نسا را
