اب دوغ خیار
ای روزها با اینکه به پایان اردیبهشت نزدیک می شیم
باز هم خبری از گرمای هوای همیشگی این موقع سال نیست که هیچ
صبح ها کمی هم سرما ابراز وجود می کنه
ناصرالدین شاه می گفت
من ماه رمضون را واسه زولبیا دوست دارم نه روزه
حالا ما که انگشت کوچیکه ناصرالدین شاه هم نمی شیم
تابستون و گرمای هوا را واسه آب دوغ خیار ...
بهر حال
چون فصل گرما به تعویق افتاده
و
گرمایش زمین
و
تغییرات آب و هوایی
و
سایر مشکلات جهانی واسه ما اهمیتی نداره
و
تمنای آب دوغ خیار
بیشتر از فرونشست فاجعه بار اقلیم ایران بخاطر برداشت غارتگرانه از منابع آب زیر زمینی واسه ما دغدغه ایجاد کرده
حالا مطالبات حقوق شهروندی و سایر علاقه مندی های فانتزی غربی ها که از طریق فضای مجازی و رسانه های اجتماعی فیلتر گریز به مغز جوانان ما شبیخون فرهنگی زده . جای خود دارد
بقول مرحوم جهانگیر فروهر
در
دیالوگ معروف هزار دستان :
جماعت خواب،
اجتماع خواب زده،
جامعه چرتی
پس دغدغه ای بیشتر از تغار آب دوغ خیار
برای این جماعت اسیر خرافه
و
گریزان
از
زن
زندگی
آزادی
مفهوم نیست
و
حکومت اقلیت خائن
بر
اکثریت نادان
هنری نیست
و
گزمه
و
باتوم
و
ساچمه
پاسخ مطالبات غیر آب دوغ خیاریست
