×
تبلیغات
book0
عمومی
اولین پنچ شنبه ماه رجب المرجب ۱۴۰۱ یا ۶ بهمن خودمان
سلام خانم دکتر ابراهیم نسب
من ذکر سبوح قدوس را خیلی می پسندم

التماس دعا داریم

کاش از عظمت امشب که اولین پنچ شنبه ماه رجب المرجب است . خبر داشتم و از این احیا مقدس بهره می جستم و تدارک سحری برای صیام فردا . مقدر و قابل برنامه ریزی می گشت
اما افسوس که خواب عیال بسیار سبک و هر گونه نفس کشیدن غیر متعارف و متشابه خرناس حقیر را با نوازش سقلمه ( ضربت زدن با مشت بسته در حالی که سر انگشت شست از دو انگشت سبابه و وسطی بیرون آمده باشد .) و لگد مختصر محکم به مسیر نرمال هدایت می کند
حالا تصور کنید ایا برای حقیر مقدور است که در تاریکی نیمه شب . خودم را به یخچال رسانده و درب ان را به قائده ای باز کنم که نور لامپ ان ‌. آشپزخانه را متاثر نسازد تا اندکی از غذاهای اضافه. بایگانی در یخچال را ایستاده و سرد متوجه معده مظلوم و معصوم خود نمایم و از عقاب عیال در امان باشم
زهی خیال باطل
پس همان ذکر
سبوح قدوس را از قلب گذرانده تا مبادا ترنم ان بر زبانم الودگی صوتی ایجاد کرده و موجب بیداری این فرشته مهربان و زیبای خفته ام گردد که بهترین عبادت او نوم است
ان هم به هزینه سکوت قبرستانی اهالی منزل

و

مبادا طوفان بیداریش رقم بخورد که تند باد کاترینا در مقابلش نسیمی بیش نیست
پس تا قبل اینکه محتاج ذکر تعقیب نماز ایام ماه رمضان

(اللهم ادخل علی اهل قبور السرور)

در ماه رجب گردم

بهتر از از لمس کیبرد به جهت افریدن این مقال امساک کرده و صیانت نفس را بر ارثیه افرینش ادبی ام رجحان دهم که

العاقل یکفیه الاشاره
که همین تابش مختصر نور صفحه موبایلم ممکن است مقدمه شعله ور شدن اتش جهنم بر کالبدم پس از استدراک درک اسفل به مدد عیال گردد
مانده ام که اگر نعمت وجود نازنین و مبارک حضرت عیال نبود چه سوژه ای می توانست طبع چون چهره سیاهم را به ذوق نگارش سوق دهد
(خداوندا نگه دار از زوالش)

هر چند که امید به پذیرش دعای این گناهکار بسان شک در تعداد رکعت های نماز انسان کثیرالشک محلی از اعراب ندارد
بقای بقایش
جانم فدایش

دلنوشته محسن حیدری ۶۸ی و پاسخ من

درود فراوان حسن جان

در این وانفسای بی حوصلگی ها و دلمشغولی‌های بی مورد و با مورد،
از خواندن مطالبت محظوظ و مسرور و مشعوف میشوم ،

خدا رو شکر با ،وجودیکه آلزایمر و BPHو دیابت و ... هنوز ندارم ولی به بیماری تنبلی فعالیت در فضای مجازی مبتلایم،
بی رنگ بودن حضورم در گروه از این باب است،

دوستارِ،دوستانِ جانی ۶۸ ام

باقی بقایت

پاسخ حسن خاوری:
استاد مایی محسن جان
من در دورهمی ۶۸ در کرمان و مهمانی علی نعمتی شما و خانواده یتان را زیارت کردم
خیل مشعوف و سرافراز شدم که منو صدا زدی و چون خودت خجالتی و ماخوذ به حیا بودی از من خواستی مقداری پذیرایی به میز شما برسانم و من هم امتثال فرمان نمودم و در بین مسیر مقداری از پذیرایی را سرقت و به میز خانم طیبی زن احمد ناصری رساندم
یادش بخیر
البته با اندکی دخل و تصرف بخاطر جاذبه روایی

برچسب‌ها: دکتر عذری ابراهیم نسب, دکتر معصومه طیبی, دکتر محسن حیدری