مرا  هست  یاران  خوب  و  نجیب

در این روزگاری که وجدان  غریت

 نگویم         فامیل      این یاوران

یکی  مرد  خواهد  چو  شیر  ژیان

سلامی  ز  اعماق  قلبم  بر  ان

لباس  پیامبر  به   جانش   گران

یکی مرد جنگی  در  این  بیکران

من او را  ستایم  مخفی   ز   آن

اگر ترس  ز نانم  نباشد  به  سر

نترسم ز پستی که هست در خطر

یکی  خوان  افطاری  من  گسترم

 و او  را   به   بیتم   دعوت    کنم

 به  اغاز   مصراع    نظر  گر  کنی

به جزئ  این   پنج   مصرع   اخری 

به    فامیل   یاران   من  میرسی

نگهبان   شان    باشدی    ایزدی